1. تنگناهای تکنولوژیکی کنونی
هزینه های پردازش بالا: ماشینکاری دقیق سرامیک ها 50 تا 70 درصد از کل هزینه قطعات را تشکیل می دهد.
مسائل مربوط به قابلیت اطمینان: میکرو-ترکها به راحتی میتوانند منجر به شکستگی شکننده شوند و برای کنترل کیفیت به آزمایشهای غیرمخرب (مانند اشعه ایکس-) نیاز دارند.
2. مسیرهای توسعه آینده
نوآوری مواد: توسعه سرامیک های نانوکامپوزیت (مانند نانوکامپوزیت های Al2O3/SiC) برای بهبود چقرمگی.
ساخت افزودنی: فناوری چاپ سه بعدی نمونه سازی سریع قطعات سرامیکی پیچیده مانند قالب گیری فوتوپلیمریزاسیون (DLP) برای ساخت فیلترهای سرامیکی متخلخل را امکان پذیر می کند.
پردازش هوشمند: ترکیب الگوریتمهای هوش مصنوعی برای بهینهسازی مسیرهای پردازش لیزری و کاهش تلفات مواد.
تولید سبز: ترویج فرآیندهای قالبگیری مبتنی بر آب{0} برای کاهش استفاده از حلالهای آلی.
